[zcat +arnon-d] 3 ช. โชว์ แฉ แชร์ 001

โชว์



แฉ

อนึ่ง เนื่องจากอยากจะตัดปัญหาเรื่องชื่อออกไปจึงใช้ชื่อเล่นไม่ใช่นามสมมุติแล้วน๊ะจ๊ะ เลยเกิดเป็น [zcat+arnon-d] ชื่อจริงชื่อ อานนท์ ดีฉาย ครับ เพื่อนๆเรียก อานนท์ ดี เรียกเล่นๆว่า นนท์ ก็ได้ คิดว่า ซีแคท นี่น่าจะเรียกยากนะ[จะกลายเป็น ซแคท ไป]หรือถนัดแบบเก่าก็ไม่ว่ากันครับ ต่อๆ

นึกว่าจะไม่ทัน เห็นเปิดรับสมัครซักพักใหญ่แต่เกิดลังเลว่าจะมีเวลาเปล่าว้า เลยลองคุยกับกัลก่อน
อืม....ได้ใจมาก อยากเจอคนที่คิดเดือดๆแบบนี้มานานแล้ว พลอยให้เราเดือดไปด้วย ลุยเลยแก๊งสะเก็ดอิฐ!

[ถ่ายด้วยกล้องมือถือเน่อ ที่บ้านยังไม่มีเครื่องแสกน] รูปบนนี่เป็นโปรเจคใหญ่ที่เคยคิดไว้ตอนม.ปลาย อยากเขียนการ์ตูนที่เป็น sci-fi + fantasy ตอนนั้นยังรู้สึกว่าฝีมือยังไม่พร้อมเลยพักไปก่อน เมื่อไม่นานมานี้เลยมานั่งคิดต่อว่าจะนำเสนอออกไปอย่างไร ตอน ม.ปลายเคยคิดว่าเล่าแบบม้วนเดียวจบ มานั่งคิดดูตอนนี้ ธรรมดาไปแฮะ เลยจะแบ่งเป็นพาร์ทๆ 8 พาร์ท เรื่องจะเชื่อมต่อกันไปเรื่อยๆจุดเชื่อมต่อจะไม่ตายตัวว่าอยู่ระหว่างเรื่องท้ายเรื่องหรือต้นเรื่อง [พาร์ทแรกยังได้ตัวละครไม่ครบเลย] น่าจะน่าสนใจ หุๆ แต่ก็เกิดปัญหาขึ้นมา ตอนนี้ยังวาดผู้หญิงไม่ได้ครับ - -
รูปนี้วาดเมื่ออาทิตย์ก่อนครับ

รูปล่าง ไม่ได้ลงสีในคอมนานมากๆ ประมาณ 3-4 เดือนได้ ลองหาแนวลงสี โครงสี ลองคุมแบบลงเร็วๆ เละครับ โครงหัวไปก่อนเลย ไม่เป็นไรเดี๋ยวค่อยเอาใหม่ [อันนี้ใช้เมาส์หนู+photoshop cs3 ประมาณ 3-5 ชั่วโมง] รื้อฟื้นกันหน่อยๆ วาดวันนี้ครับ

แชร์

หลังจากได้คุยกับกัลก็เกิดกำลังใจอย่างไม่เคยมีมาก่อน ทำให้ผมเกิดความคิดว่า
มันไม่ง่ายที่เราจะได้พบกันและก็ไม่ยากที่เราจะได้ทำงานร่วมกัน ตราบใดที่เรายังฝันในสิ่งๆเดียวกันอยู่
ภาพชุดบนนี่ ไม่คิดว่าจะวาดได้เร็วมากนัก ไม่ได้วาดการ์ตูนนานมาก เทคนิกเล็กๆที่เราใช้คือเลือกเพลงให้ตัวละคร แบบอย่างตัวร้ายข้างบนที่ใส่ฮูดอ่ะ ตอนวาดเลือกเพลง Omen ของ the prodigy ลองไปหาฟังดูนะครับใน youtube มี เป็นเพลงอิเล็กโทรนิก ที่คิดไว้อยากให้ออกมาลึกลับๆเลยจับใส่ฮูดเลย ฟังเพลงนี้เพลงเดียวแล้วก็วาดออกมา เรารู้สึกว่าเร็วดีนะหรือเพลินก็ไม่รุ ฮาๆ วันนี้คงพอเท่านี้
ยินดีที่ได้ร่วมกลุ่มครับ

[มู่]โชว์-แฉ-แชร์

โชว์แฉ
สัปดาห์นี้ก็นั่งวาดคนไปเรื่อยเปื่อย คนกล้าม โมะกล้าม ผู้หญิง แก้งานเก่าCGที่ทำไม่เสร็จ นั่งวาดรูปในcomซึ่งแปะในดั้นเจี้ยน บลาๆ
แต่ช่วงศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ นั้นได้ศึกษาภาพจากในเกมส์X-Box หลายๆอย่าง
จริงๆคือนั่งเล่นเกมส์จนไม่ได้ทำงานน่ะแหละ =////=
คิดว่า!
1 สัปดาห์หน้าจะลงมือทำโดจินแล้ว อย่างน้อยก็เอาภาพร่างมาลง
2 เล่นเปอร์ฯมากขึ้น
3 อาจจะนะ คือลงสีCGเรท และงานCGเก่าที่ทำไม่เสร็จ

แชร์
อย่างรูปด้านบนคือรูปเทียบสัดส่วนคน8ส่วนกับ7ส่วน รื้อพื้นของเก่าๆ
เพราะมานั่งรื้อฟื้นจึงคิดว่าเขียนรูปได้ดีมากขึ้น
และเรียนการทำcomic ว่าต้อิงเรียงช่องให้ไม่งง และทิศทางการอ่านนั้นต้องไม่ทำให้สับสน(อย่างเราๆอ่านสากลคือซ้ายไปขวา)
การเคลื่อนไหวควรสัมพันธ์กับทิศทางการอ่าน

[นิว] โชว์ แฉ แชร์ 002

โชว์





แฉ

ออกขางนอกบ่อย ฟิลก็หาย เลยได้แค่นี้ ไม่มีเวลาวาดเท่าไหร่ การบานเศรษฐศาสตร์มาเป็นภูเขาทีเดียว 35 ข้อเขียนตอบหมด=[]= เดี๋ยวมันจะมีอะไรมาตบตีเวลาตูรอีกเนี่ย

แชร์

ส่วนใหญ่จะได้แต่จดไอเดียไว้แต่ก็ยังไม่ได้แตกmappingเลย แต่อย่างน้อยก็ได้จดได้คิดไว้บ้างเป็นข้อมูลต่อไป
(ต่อไปเป็นการแปลลายมือภาษาต่างดาว(ฮา))

1.วัฒนธรรม พิธีกรรมใหม่ต่างๆ ลองเอาที่มีอยู่เดิมทั่วโลกมาผสมกันเกิด ชาติใหม่
2. "พยายามส้รางฝัน แม้จะมีอุปสักมากมาย" อันนี้จำไม่ได้ว่าไปเจอตอนไหนหรือที่ไหนแต่จดไว้เตือนตัวเอง
3.กลุ่ม้อนเมฆ ตอนไปพัทยามองๆกลุ่มก้อนเมฆใหญ่บนท้องฟ้า(เพ้อดี) มองๆดูแล้วนึกถึงปราสาทที่มีอัศวินองคลักณษ์ เป็นก้อนเมฆ เอาทะเลรวมเ้าไปได้ สายน้ำที่เป็นเมฆ โดยมีม้าที่เป็นก้อนเมฆวิ่งไปตามลำน้ำเมฆ
4.ตัวละครคุณตาใจดี พอดีไปพัทยาเจอคุณตา น่าจะเป็นคุณจีนไม่ก็ญี่ปุ่น เช็ดเหงื่อให้เหอๆ
5.หุ่นยนต์ที่คุยกันมนุษย์ด้วยวิธีการจับตัวอังษรมาเขียนเป็นคำทีละตัวๆ ดูเฉื่อยช้าๆดีแต่มนให้อารมณืมากถ้าคนที่คุยด้วยคุยเรืองประมาณปรัชญา

ส่วนที่วาดๆไว้เป็นกลุมก้อนเมฆ(อีกแล้ว) เห็นวามันจัดตัวสวยดีเลยพยายาามวดบนรถเหอๆ

แถม

รูปวาดกิจกรรมของพี่เล้งเหอๆ

[กัล] ชอ ชอ ชอ 002

โชว์





2รูปแรกคือที่สเก็ตช์พี่ๆในออฟฟิศตอนประชุม สีแดงใช้ปากกาแลนเซอร์ สีดำใช้ปากกาลูกลื่น
ถ้าเป็นคนที่เราเห็นประจำ เราน่าจะวาดเขาโดยไม่มีแบบได้นะ เพราะคิดแบบนี้ก็เลยเริ่มหัดสเก็ตช์คนใกล้ตัว
ไว้เราขึ้นtopicวาดล้อหน้าเหมือนกันเองดูไหม ? :)

รูปทหารกับสาวเจ้า เป็นความรู้สึกหลังอ่านเรื่องนี้ รูปใหญ่ใช้ 4B วาด ประมาณชั่วโมงนึง รูปข้างล่างใช้ปากกาลูกลื่นวาด 2นาที อืม... หัดวาดรูปแบบหนักๆบ้างก็ท่าจะดี

แฉ



ยังไม่หมดเดือน เดือนนี้อัพ exteen ไป 11 เอนทรี่ ก็เฉลี่ย 3วันครั้ง ดีที่สุดเท่าที่เคยทำมา :)
เราว่ามันสำคัญมากนะเรื่อง PR ตัวเองสู่โลกภายนอก นอกจากเอนทรี่ต้องดีแล้ว ก็ควรจะถี่ด้วย
หลายคนเรียนและต้องช่วยงานพ่อแม่ใช่ไหม เราเองก็ทำงานอยู่นะ แต่ถ้าจะหาเวลาจริงๆมันก็ทำได้อยู่แล้ว
การตั้งสัจจะว่าจะอัพบ่อยๆ มันจะกระตุ้นให้เราคิดสร้างสรรค์อะไรใหม่ๆ และคอยหาเรื่องอยู่เสมอ

เอ่อใช้ สัปดาห์นี้เราลองฝึกสเก็ตช์จากทีวีดู เมื่อก่อนเกลียดทีวีมาก เดี๋ยวนี้เห็นประโยชน์แล้ว สำหรับคนที่ไม่ค่อยได้ออกไปไหนอย่างเรา มันคือประตูสู่โลกกว้างภายนอกอย่างดีเลย ไว้จะสแกนให้ดูอาทิตย์หน้า

ไอเอนทรี่ทัวร์สะกิดไหล่เทพ ตอนเรานั่งหาข้อมูล ก็ได้เรียนรู้อย่างมหันต์เลย ไอที่ว่า "สเก็ตช์อย่างไร ก็เป็นอย่างนั้น" ก่อนหน้านี้เราสเก้ตช์อยู่แค่ Gesture Drawing นานๆจะวาดหน้าล้อ หรืออย่างอื่น จริงๆต้องถามตัวเองว่าอยากเป็นนักเขียนการ์ตูน ต้องสเก็ตช์อะไรบ้าง?

สัปดาห์นี้ได้อ่านหนังสือเจ๋งๆ อ่านบล้อกดีๆ มากมาย ไว้จะทะยอยๆแนะนำให้ลองอ่านกัน :)

แชร์

30 วิธี เอาชนะโชคชะตา ของคุณ บัณฑิต อึ้งรังสี หนังสือโคตรต้องอ่าน สำหรับนักอยากทำฝันให้เป็นจริง

[ชวนชม] เมื่อนักเขียนสเก็ตช์ภาพ

ถ้าใครได้อ่าน "อิฐ" หนังสือรวมเล่มแรกๆของพี่นิ้วกลม นักเขียนชื่อดัง ก็จะได้เห็นว่า นักเขียน หรือ "นักหาเรื่อง" เขาทำอะไรกับสมุดบันทึก(สเก็ตช์)กัน

วันนี้ เอาเอนทรี่ขำๆมาให้ลองดูกัน พี่นิ้วกลมอยู่ดีๆว่างๆก็สเก็ตช์ภาพเล่น

>>> ที่นี่ <<<

ถ้าว่างกว่าพี่เขา คือไม่มีอารมณ์วาดอะไร ก็ลองอ่านพวกนี้ต่อก็ดีนะ : )

O คนที่ควรมี 03: ครูถือไม้เรียว
O คนที่ควรมี 04: มนุษย์หู
O คนที่ควรมี 05: นักมวยหมัดหนัก
O คนที่ควรมี 06: ฮีโร่
O คนที่ควรมี01: เด็กปั๊ม
O คนที่ควรมี02: ช่างทำกุญแจ
O วันนี้ถือว่า-ผ่าน

[ชวนชม] ทัวร์สมุดสเก็ตช์ สะเก็ดอิฐ สะกิดไหล่เทพ

ผ่านสัปดาห์แรกไป ประธาน(เรา)ป่วยรับประทานจากการแหกปากครึ่งวันครั้งแรกในชีวิต มู่ นิว ไฟไม่พรึ่บอย่างที่คาดหวังไว้ ณลก็อีโมซะงั้น ความผิดเราที่ motivatedทุกคนไม่ได้เรื่องเอง เอาเป็นว่าเรากระตุ้นต่อมฝันพวกนายไม่ได้ ก็ให้คนอื่นกระตุ้นแทนละกัน

อ่ะแฮ่ม สมาชิกกลุ่มสะเก็ดอิฐผู้ทรงเกียรติทุกท่าน ลองหยิบฝาขวดชาเขียวของท่านขึ้นมาดู โอ้ว ว้าววววว วันเด้อฟูนนน ถูกรางวัลกันทุกคนเชียวครับ "ทัวร์สมุดสเก็ตช์ สะเก็ดอิฐ สะกิดไหล่เทพ" พร้อมรับใช้ท่าน นั่งสบายๆแล้วเลื่อนสกอร์เมาส์รับชมได้ ณ บัดนี้



ย้อนไป500กว่าปี ไปดูบรรพบุรุษเราสเก็ตช์กัน

Leonardo Da Vinci' Sketchbook






อัจฉริยะอันดับหนึ่งของโลก...เราไม่ได้ตู่ แต่นักวิชาการเขาว่ามา คงกินเวลาเราจนไม่เป็นทำอะไรแน่ ถ้าให้เรานั่งสาธยายว่า "ทำไมต้อง Leonardo Da Vinci" ถ้าใครสนใจอยากอ่านเรื่องของลุงเขา แนะนำ "คิดเยี่ยงครู ดูอย่างลีโอนาร์โด ดาวินชี" (How to think like Leonardo Da Vinci) ไมเคิล เจ เกล์บ ผู้เขียน สำนักพิมพ์ขวัญข้าว

สมุดสเก็ตช์ของลุงเขา บิล เกตต์ซื้อมาเล่มละหลายล้านเชียว


คนต่อมาเขยิบเข้ามาในศตวรรษที่20ละ

Walt Stanchfield Sketchbook




รู้สึกว่ารูปที่3 จะไม่ใข่ของวอลท์ แต่อยู่ในหนังสือของเขาน่ะนะ : )

Walt Stanchfield คือใคร!? เกี่ยวอะไรกับชื่อบริษัท Walt Disney !? ทำไมนักอนิเมเตอร์ระดับWorld Class รวมถึงครูสอนทุุกคนต่างพูดชื่อของเขา !?

ไม่บอก

อยากรู้อ่านเองนี่เลย >>> Gesture Drawing for Animation

หนังสือที่คนทำงานการ์ตูนน่าได้อ่านจริงๆนะ

ต่อไป

Character Designers 's Sketchbooks



ข้างบนเป็นของคุณ Robin Josept ที่โตมาในอินเดีย (เราไม่กล้าเอาภาพของเขามาตรงๆเดี๋ยวจะละเมิดลิขสิทธิ์)

บล้อก Character Design เป็นบล้อกรวมบทสัมภาษณ์นักออกแบบตัวละครที่มีผลงานระดับโลกอยู่อย่างเยอะ เป็นเว็บที่มีอิทธิพลกับชีวิตเราอย่างมาก เราเคยหมดความหวังกับชีวิต และได้แรงบันดาลใจอย่างสุดกู่ก็จากเว็บนี้ครับ :)



Concept Artist 's Sketchbooks



เว็บ Concept Art วิหารพาร์เธน่อนของอาร์ตติส สนามโคลอสเซี่ยมของเด็กอาร์ตหัวนอก ยังไงก็ลองเข้าไปดู

ในหมวดSketchbook จะอึ้งว่าโคตรเยอะ เพราะงั้น เราเลยขอบางคนมาให้ลองดูกัน

Alti

Josept K.

Lone Wolf

Wedburk

แนะนำว่าของคนแรกน่ะ เจ๋งสุดๆเลย ประวัติของเจ้าตัวก็โชกโชน เรียนจบไฮสคูลแบบล่อแล่เพราะมัวแต่วาดรูป ออกมาทำงานจับกังหนักมาก แต่ก็วาดรูปฟรีๆให้หน่วยงานอะไรสักอย่าง สุดท้ายก็หอบข้าวของเดินทางด้วยเงิน30เหรียญ ทุกวันนี้ก็ได้เป็นคอนเซ็ปื์ดีไซน์เนอร์สมใจ



อยากให้สังเกตอย่างนึงนะ ว่าสมุดสเก็ตช์ทุกเล่มที่เอามาให้ดูน่ะ ไม่มีสูตรตายตัวว่า ต้องวาดอะไร วาดกายวิภาค ก็ไม่ใช่ วาด Gesture drawing ก็ไม่ใช่ วาดออกแบบตัวละคร ก็ไม่ใช่

มันขึ้นกับว่า เราอยากเป็นอะไรต่างหาก

ทวดของทวดของทวด อย่างเลโอนาร์โด ดารืวินชี มีอาชีพได้ซัก20กว่าอย่างมั๊ง นักจิตรกรรม ประติมากรรม นักแสดง นักประดิษฐ์ นักวิทยาศาสตร์ นักชีววิทยา หมอ นักภูมิศาสตร์ นักดาราศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ นักเล่านิทาน นักกีฬา นักดนตรี... โอย ขี้เกียจพิมพ์ OAO"!!!

เพราะว่าเป็นซะขนาดนั้น สมุดสเก็ตช์เขาถึงอลังการงี้ไง

ทวดวอล์ท เป็นโคตรนักอนิเมเตอร์ ทวดเขาถึงเน้นวาด Gesture Drawing

Steven Silver, Ben Balistriri, Robin Josept คนพวกนี้เรียกได้ว่า นักออกแบบตัวละคร ลองดูสมุดสเก็ตช์เขาสิว่าบันทึกCaricatureของคน สัตว์ ไว้ขนาดไหน

สมุดสเก็ตช์ ของพวกคอนเซ็ปต์อาร์ตติส เราว่าหนักหน่วงสุดๆเลยล่ะ เราจะเห็นได้ทั้ง กายวิภาค Life Drawing Gesture Drawing Caricature สถาปัตยกรรม การแรเงา Speed Painting คอนเซ็ปช่วลอาร์ต ภายในบรรยากาศ "โลกส่วนตัว"สุดๆ เราว่าสายนี้หนักสุดแล้วล่ะ (ซึ่งเราขอบายแน่นอน แต่ถ้านิวอยากเป็น อาร์ตได ก็ต้องประมาณนี้เลยนะครับ :D )

อีกนิดนึง จะเห็นว่า การสเก็ตช์น่ะ ไม่จำกัด อุปกรณ์ หรือวัศดุหรอก วาดในไหนก็ได้ ถ้านั่นคือที่ใช่ของเรา

สุดท้าย ขอจบลงที่ว่า

เราอยากเป็นอะไร ก็สเก็ตช์อย่างนั้น
สะเก็ดอิฐ เกลื่อนพื้น สิ่งกีดขวางชีวิตได้ถูกทำลายลงแล้ว
อิสระอยู่ในมือเรา Sketch it, Sketch your life : D

ขอให้สนุกกับการวาดครับ

[มู่] แปะ

*โชว์
วันนี้มาแปะผลที่นั่งทำมา
ส่วนมากผมไม่ได้เคร่งมากกับเรื่องนี้เท่าไหร่เลยวาดออกมาได้ไม่เยอะนัก
ไฟยังไม่โหมกระพือเท่าไหร่มั้ง ^^"




จากที่เปิดสมุดมาก็จะเห็นว่ามีเพิ่มอีก2หน้า แต่มันก็ประมาณนี้แหละนะ
นอกจากที่นั่งเสก็ตคนในร้านก็นั่งวาดมิโนริขึ้นมา เคร่งเรียนได้ไม่เท่าไหร่
เอ้อ วันนี้เรียนเรื่องเปอร์ฯจากนิคิงมา พอเปาะแปะ
เดี๋ยวส่วนแชร์หากมีรูปจะเข้าใจง่ายขึ้นเดี๋ยวมาแปะรอบหน้า

*แฉ
เท่าที่ทำในสัปดาห์นี้ก็หาเป้าหมาย แต่ตอนนี้ขอฝึกตัวเองให้เก่งเทพก่อนแล้วกัน
แต่โดนคนที่บ้านดุบ่นใส่ว่าเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยช่วงงานบ้านเลยแฮะ = ="

[นิว] โชว์ แฉ แชร์ 001

นิวโชว์



นิวแฉ
1. เข้าร่วมกลุ่มสะเก็ดอิฐได้สเร็จโดยหวังว่าจะทำให้ตัวเองมีไฟซะบ้าง
2. ลองพยายามสเก็ตช์งานกลางผู้คนบ้างแล้ว ก็พอทำได้บ้างแล้วโดยไม่ตื่นสนาม(ฮา)
3. โพสงานลงบอร์ดในรอบอาทิตย์สำเรจแล้ว(แม้จะน้อยก็เถอะ)
4. ได้conceptงานที่อยากจะทำจากการจดเพิ่มขึ้น(ข้างบนนะครับคงอ่านยากไปหน่อยเดี๋ยวจะแปลไทยเป็นไทยเหอๆ)
4.1 คิดคาร์แร็ตเตอร์ดีไซต์(แต่ยังไม่ได้ลองวาด)เป็นสุนัขที่ห้อยตะเกียงอันใหญ่ๆไว้แทนกระดิ่ง อาจเป็นสุนัขนำทางหรือสุนัขผีๆหลอนๆ
4.2 อันนี้ได้จากที่แม่คุยๆกับคุณป้า เรื่องหินควอตัมไซต์ ได้คอนเซปว่า ธรรมชาติที่อยู่รอบๆตัวเรานั้นมีพลังในตัวของมันเองซึ่งจะสามารถนำมาใช้ได้นั้นจำเป็นต้องผ่านกระบวกการอย่างใดอย่างหนึ่งที่ถูกต้องจึงนำมาใช้ได้
4.3 ต่อจากข้างนที่คาดว่าจะเอามารวมกัน คือ การแลกเปลี่ยนที่เ่ท่าเทียมกัน หลักวิทยาศาสตร์ที่ว่า มวลไม่ได้สูญเสียไปแต่เปลี่ยนไปเป็นพลังงานแทน
4.4 อันนี้คือสิ่งที่ได้จากการไปไหว้เช็งเม้ง คือ ออกไปทางไสญศาสตร์ โดยการที่เราเผาของให้คนได้เอาไปใช้ กรดาษที่เราเผาไปนั้นจะกลายเป็นของจริงๆที่ใช้กันได้ในโลกหน้า หรือเผาแล้วเกิดการสร้างอาณาเขตขึ้น
4.5 ความหมายของประตูเป็นนัยที่ว่าประตูบ่งบอกถึงอาณาเขตของพื้นที่ๆนั้น
4.6 ความคิดนี้เคยคิดครั้งนึงแล้วแต่ก็ลืมไป คือ ภาพที่อยากจะเพ้นเถาว์วัลที่พันตัวเป็นรูปช้างขนาดใหญ่ในป่า ที่ดูยิ่งใหญ่ ศักดิ์สิทธิ น่านับถือ
4.7 อันนี้เกี่ยวกับการเพ้น การสร้างระยะไม่จำเป็นต้องเพิ่มเงาเข้าไปให้เกิดระยะหลังแต่เติมแสงเพื่อให้เกิดระยะหน้าก็สามารถทำได้ อย่างเช่น ได้สังเกตจากกลุ่มก้อนเมฆ ในเวลาเช้า เมฆที่อยู่ใกล้ๆจะขาวสว่างแต่หลังๆจะขาวแต่ออกฟ้าๆอมเข้าไป
4.8 อันนี้เกี่ยวกับfeeling ท่าน้ำท่าเรือในประเทศไทย หมู่บ้านริมแม่นน้ำอาจใช้เป็นฉากในcomicได้

นิวแชร์

ออกนอกวันทุกวันเลยไม่ได้วาดรูปเป็นจริงเป็นจังมากว่าสองอาทิตย์รู้สึกเฉื่อยๆหมดไฟ แต่คิดว่ากำลังจะวาดคอมมิคเรื่องนึกดึงตัวเองกลับมา แต่....ทางไม่สะดวกจะทำเลยตอนนี้เพราะทงครอบครัวให้ออกไปข้างนอก มีเรียนก็ทั้งวันยังไมไ่ด้หยุดพักเลย....

[กัล] โชว์ แฉ แชร์ 001

กัลโชว์


กัลแฉ

วันที่โพสเป็นวันศุกร์ ยังไม่หมดสัปดาห์หรอก แต่ไม่เป็นไร แฉเท่าที่ทำไปแล้วละกัน
1. ก่อตั้งกลุ่มนักวาด(ฝัน) ได้สำเร็จ เราถือว่าเป็นมงคลมาก ในการทำฝันให้เป็นจริง
2. สเก็ตช์คนกลางแจ้งประมาณ2ชั่วโมง หลังจากไม่ได้ทำมานาน ฝึกทักษะการมอง
3. วาดการ์ตูนช่องลง exteen มีคนให้ hotpost ด้วย :D
4. ได้ไอเดียเขียนการ์ตูนหลายหน้ามา2เรื่อง พัฒนาจากการคุยโทรศัพท์กับเพื่อน ผังขั้นตอนการคิดอยู่ในรูปที่3ครับ
5. คาแรคเตอร์ดีไซน์ แมงมุมนักสืบ ชื่อโฮม clean-up ในอิลัสแล้วในบล้อก มีคู่หูชื่อวัตสันเป็นเห็บแมงมุม ตั้งใจไว้แข่ง CF กับเขียนการ์ตูนช่อง อยากเอามาทำโปสการ์ดด้วย (โลภจริง)
6. กำลังลงสี กังฟูแพนด้าตอนที่7

กัลแชร์

เครียดแทบเส้นเลือดในสมองแตกตอนวาดไทเกรส(ในกังฟูแพนด้า) เราดันทุรังวาดโดยที่ไม่ได้ศึกษาตัวละครให้ดีก่อน ถึงจะเอาแบบมากางก็วาดไม่ได้หรอก ถ้าเรายังไม่ "เข้าใจ"ตัวละครตัวนั้นดี วิธีแก้คือ สงบสติอารมณ์แล้วนั่งจ้องไทเกรส สักครึ่งชั่วโมง !!! นั่งมองหลายๆรูป มองไม่ต้องวาด ไม่ต้องลอกแบบ มองด้วยตา วาด(ไว้)ในใจ วิธีนี้ฝึกให้มองด้วยตาที่แท้จริง ซึ่งเราว่าสำคัญมาก

[สะเก็ดข่าว] สรุปงานมีทติ้งปฐมฤกษ์กลุ่ม 'สะเก็ดอิฐ'

กลุ่ม "สะเก็ดอิฐ" (ชื่อผ่านมติกลุ่มแล้ว) เกิดขึ้น วันที่ 17 มีนาคม 2552 ณ บ้านมู่ ในห้องนอนมู่ บนเตียงนอนมู่ !!! วันนั้นสมาชิกในกลุ่มเดินทางไปบ้านมู่โดยนัดหมาย ถึงจะขลุกขลักขลุกขลิกไปบ้างเรื่องความตรงต่อเวลา รวมถึงเคราะห์ซวยอุบัติของมู่ (ย่อหน้าเดียวทำไมมีแต่ชื่อไอ้นี่ล่ะวะ) แต่ก็ลงเอยลงด้วยดี

ภาพหมู่อลังการวี้ดวิ้ว !!! ' A ' !!!

หัวข้อสัมมนา

1. Sketch it !!!

ทำไมต้องสเก็ตช์?

โควตความสำคัญของสมุดสเก็ตช์โดย Walt Stanchfield อาจารย์พ่อของประธานกลุ่ม สรุปสั้นๆได้ว่า

- สมุดสเก็ตช์ เป็นพงศาวดารบันทึกเส้นทางของCartoonist ผู้นั้น
- สมุดสเก็ตช์ ทำให้ไอเดียไม่มีวันตัน ทำให้สายตา(หรือความคิด)เฉียบคม ทำให้ปัญหาในการวาด(หรือการคิด) หมดไป ทำให้รู้สึกว่าโลกนี้เต็มไปด้วยสิ่งน่าสนใจ และอีกสารพัดที่อำนวยนักวาดนักเขียน
- นักวาดนักเขียนที่ประสบความสำเร็จทุกคนล้วนพกสมุดสเก็ตช์
- แต่งงานกับสมุดสเก็ตช์ดีกว่า
- อันนี้ไม่ได้พูดไว้ในงาน แต่จะบอกว่า สมุดสเก็ตช์ลีโอนาร์โด ดาร์วินชี แต่ละเล่ม มหาเศรษฐีปัจจุบันเขาแย่งซื้อราคาเล่มละหลายล้านดอลล่าร์!!

สเก็ตช์อะไร?

สิ่งที่ผ่านมาในชีวิตเรา สิ่งที่เราสังเกต สิ่งที่เราคิด สิ่งที่เราอ่าน จะเป็นรูป เป็นตาราง เป็นตัวอักษรก็แล้วแต่ สิ่งสำคัญมีอยู่ข้อเดียวคือ

Telling the story !! แปลว่า ให้บอกเล่าเรื่องราว

ปู่Walt สอนลูกศิษย์ไว้ว่า

'วาดไอเดีย อย่าวาดสิ่งของ, วาดแอคชั่น อย่าวาดท่าโพส, วาดการเคลื่อนไหว อย่าวาดโครงสร้างอนาโตมี '

ก็แล้วแต่จะเอาไปตีความ และปรับเอามาปรับปรุงกันตามเป้าหมายของแต่ละคน โลกนี้ไม่มีอะไรตายตัว

สมุดสเก็ตช์ของโปร

ว่างๆลองเข้าไปดูตามเว็บเจ๋งๆได้ เช่นที่นี่ CONCEPTART


2. Dream and Wake up !!!

ฝันและตื่น

- ประภาส ชลศรานนท์ บอกว่าความฝันก็เหมือนไขมัน ไม่มีเลยเราก็ผอมแห้งแรงน้อย ไร้พลัง มีมากเกินไปก็อ้วนแผละ ไม่เป็นอันทำอะไร เราต้องบริหารเอาความฝันมาใช้สม่ำเสมอ เปลี่ยนไขมันให้เป็นพลังงาน เปลี่ยนความฝันให้เป็นความจริง

- พี่เหม่ย (Meisan Mui) นักอิลัสชื่อดังคนไทย เป็นตัวอย่างที่ดีของ Dramatic Vs. Realistic คือ รักษาความฝันกับโลกความเป็นจริงได้ดี พี่เขาเน้นย้ำให้นักล่าฝันสายบันเทิงทุกคนรู้จักวางแผนชีวิต มีกลยุทธ์ รู้การตลาด กล้าขายงาน

' คุณไม่จำเป็นต้องต่อให้คนอื่น ถ้าลายเส้นคุณขายผู้คนส่วนใหญ่(ตลาดใหญ่)ไม่ได้ แต่คุณอยากดัง คุณก็ฝึกลายเส้นได้ คุณไม่จำเป็นต้องต่อให้คนอื่น ถ้าคุณไม่รู้จักการขายเลย ไม่รู้การตลาด ไม่รู้ว่าทำอย่างไรถึงจะรวย แต่คุณอยากรวย อยากดัง คุณเรียนรู้ได้ คุณไม่ต้องทนเป็นนักเขียนไส้แห้งเสมอไป คุณไม่จำเป็นต้องต่อให้คนอื่น '

เรียกได้ว่า ถ้าอยากเขียนการ์ตูนให้ดังให้รวย ก็ต้องคิดต้องทำแบบคนที่เขาทำแล้วดังแล้วรวย อยากจะ xxx ก็จงทำอะไรที่เอื้อให้ xxx โลกเรามันมีที่มาที่ไป ทำสิ่งใดก็ได้สิ่งนั้นเนอะ :)

- อยู่กับปัจจุบัน มันต้องเริ่มปลูกเมล็ดพันธุ์ลงดิน ณ ปัจจุบัน เพื่อให้ออกดอกออกผลในอนาคต คนที่ไม่มีเวลา ไม่มีในโลก และเวลาของเราไม่เท่ากัน อยู่ที่เราจะทำให้วิกฤติเป็นโอกาส หรือก่อโอกาสให้เป็นวิกฤต

- Stephen Silver จบไฮสคูลหนีออกจากบ้าน วาดรูปล้อเลียนขายประทังชีวิต เพราะไม่อยากเรียนมหาลัยที่พ่อแม่บังคับ โลกนอกบ้านของเขาตอนนั้นกลายเป็นห้องเรียนของชีวิตเขา ปัจจุบัน เป็นครูสอนมหาลัยอนิเมชั่นชื่อดัง ด้วยวุฒิการศึกษา "เรียนรู้ด้วยตนเอง"

- Robin Josept เกิดในอินเดียใต้ ครอบครัวพราหมณ์ พ่อแม่อยากให้ลูกตัวเองวาดรูปหากินเป็นสิ่งสุดท้าย แต่ตัวเองรักการวาดมาก เมื่อเรียนจบมหาลัยที่พ่อแม่ต้องการแล้ว ก็เอาเงินเก็บที่พอค่าเทอมเพียงเทอมเดียว บินไปเรียนต่ออนิเมชั่นที่แคนาดา เขาผ่านความยากลำบาก กินข้าววันละมื้อ นอนวันละ2-3ชั่วโมง ตรากตำหางานพิเศษทำจนกระทั่งเรียนจบ ปัจจุบันเป็นมีชื่อเสียงในอุตสาหกรรมอนิเมชั่น

ฝันของเรา

- นิว : Pioneer , Animation Film Producer (ผู้บุกเบิก ผู้กำกับ) ต้องอาศัยความพยายามที่จะเรียนรู้ทักษะหลายแขนงเอามากๆ เป็นฝันระยะยาว คงกำลังคิดวางแผนก้าวระยะสั้นอยู่

- ณล : Story writer , Monster Film Producer (นักเขียนบท ผู้กำกับหนังสัตว์ประหลาดนอกกระแส) เน้นความคิด และต้องขายงาน(บท)ให้ได้ ไม่ปลื้มนักกับหนังกระแสหลัก และมีใจให้หนังนอกกระแสอย่างเป็นเอก หรือ อภิชาตพงษ์ คงต้องเปลี่ยนตัวเองเป็นหนอนหนังสือ อ่านมาก จดบันทึกมาก คิดมาก ทดลองมาก ถกมาก น่าจะมาถูกทางแล้วเพราะเลือกเรียน Film Study เช่นกันเป็นฝันระยะยาว คงกำลังคิดวางแผนก้าวระยะสั้นอยู่

- กัล : Comic strip Cartoonist , Comicker (นักเขียนการ์ตูนคอมิคสตริป) หลงไหลงานการ์ตูนแบบตะวันตก ตั้งใจจะเป็นนักเขียนการ์ตูนอาชีพ เป้าใกล้ๆ ณ ตอนนี้ คือ จะเขียนการ์ตูนช่อง ลงนิตยสารที่ญี่ปุ่น เป้าหมายไกลๆ คือเป็นนักเขียนการ์ตูนอาชีพ ทำงานในสตูดิโอ skg ของ Dreamwork และอยากแต่งเพลง :D

- มู่ : Comicker (Porn Star !!!.... อ้ะๆ ล้อเล่งงง ;P ) ตั้งใจจะเป็นนักเขียนการ์ตูนอาชีพ ตอนนี้กำลัง Job Reserch อยู่ ประธานกลุ่มคอมเมนท์ว่ามู่มีความเป็น Porn Star สูงมาก ฐานเสียงแฟนๆเพียบ ถ้าเรียนรู้ความเป็นมืออาชีพจาก artdecade น่าจะหากินผ่านเน็ตได้ ถ้ามู่ไม่รังเกียจนะ กรักๆ อย่างไรก็ตามเจ้าตัวมีเป้าหมายระยะสั้นคือก่อนจบปี4 จะฝึกฝีมือให้ถึงเป้า(ตุง!!)

3. ClassBoom !!!

โลกภายใน และโลกภายนอก

-ไม่ว่าสมาชิกในกลุ่มฝันอยากเป็นอะไร พวกเราต่างทำงานสายเถิดเทิง เอ้ยบันเทิงทั้งนั้น อาวุธที่พวกเราใช้ทำมาหากินก็คือ "โลกภายใน"ของเราเอง

- โลกภายใน คือ ประสบการณ์ มุมมอง ทัศนคติ ความคิด รสนิยม พวกนี้เป็นวัตถุดิบให้เรา Cartoonist, Filmaker , Story writer หรืออะไรก็ตามแปรรูปออกมาเป็นผลงาน

- เราตกแต่งโลกภายในของเราได้ ด้วยการ "สำรวจ" โลกภายนอก

- นั่นคือ เราต้อง Sketch it !!! มอง สำรวจ คิด วาด จด มอง สำรวจ คิด วาด จด มอง สำรวจ คิด วาด จด มอง สำรวจ คิด วาด จด มอง สำรวจ คิด วาด จด มอง สำรวจ คิด วาด จด มอง สำรวจ คิด วาด จด...

- เมื่อนั้น โลกภายในก็จะเบ่งบาน ความเป็นนักวาดนักเขียนจะเติบโต และนี่คือการเรียนรู้ที่แท้จริง ห้องเรียนที่แท้จริงคือโลก2ใบนี้ต่างหาก โลกภายใน และโลกภายนอก มา"ทุบ"ห้องเรียนให้พังทลาย ออกไปสำรวจโลกกันเถอะ : )

สรุปสมาชิกกลุ่ม ณ วันนี้

กัล (ประธาน) Cartoonist มู่ Cartoonist นิว Cartoonist, Film Producer ณล Cartoonist, Story writer

เริ่มโพส 3ช. กันได้เลยนะครับทุกคน :D

* เวลาโพสเอนทรี่ขอให้ใส่ label ด้วยนะครับ โดย

- เรื่องประกาศให้ทราบ ให้ใช้ label -----> 00 ปักหมุด (เลขศูนย์2ตัว)
- ข่าวทั่วไป ให้ใช้ label ----> 00 สะเก็ดข่าว
- เอนทรี่ประจำตัว ไม่ว่าจะ โชว์ แฉ หรือแชร์ หรือจะรวมกัน3ช 2ช ก็แล้วแต่ ให้ใช้ label ชื่อตัวเองเลย
เช่น galgard mumu kiryu dark ตามสะดวก แต่ในการโพสครั้งต่อๆไปก็ใช้ label เดิมนะครับ*

เรามาพยายามด้วยกันนะครับ ขอให้สนุกกับการสเก็ตช์ ; )

เปิดตัว สะเก็ดอิฐ club

ไม่ใช่แค่ใครสักคน กิน นอน วาดการ์ตูนแล้วจะได้เป็นนักเขียนการ์ตูนสมใจ นักเขียนการ์ตูนที่จะโปรได้ต้องมีแก่นของนักเขียนการ์ตูน อันได้แก่ แรงขับภายใน 16ลูกสูบที่ไม่เคยปล่อยให้ถนนแห่งผลงานเงียบเหงา แรงบันดาลใจ ที่เร่าร้อนและไม่มีวันเหือดแห้งดั่งดวงอาทิตย์ ทัศนคติบวก ราวกับคนบ้าไฮเปอร์เพิ่งออกจากศรีธัญญา และ วินัยในตัวเอง ที่คอยบังคับให้จินตนาการอันแสนอิสระย่างกรายมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง

ไม่ใช่เรื่องแปลกเลยสำหรับนักเขียนการ์ตูนผู้รักษาแก่นข้างต้นไว้กับตัวได้ที่จะเป็นดั่งดาวฤกษ์ ส่องสว่างด้วยตนเอง มากไอเดีย มากโปรเจคส์ คิดจริงทำจริง ผลงานทั้งใหญ่ทั้งดัง พอร์ตฟอลิโอไฮโซ และที่สำคัญคือ...เลี้ยงตัวเองด้วยการ์ตูนได้

ใช่แล้ว เราทุกคนเป็นดาวฤกษ์ แม้จะส่องสว่างไม่เท่ากัน ดับบ้างติดบ้าง แต่ถ้าดาวฤกษ์มารวมกลุ่มกันล่ะ ...?

ใช่แล้ว เราช่วยปลุกความสว่างให้แก่กันได้ ด้วยการรวมกลุ่มกัน

ใช่แล้ว มีการรวมกลุ่มอยู่แล้ว เช่น บอร์ด PK บอร์ดดันเจี้ยนของพี่อั้น ยันGalleryอย่าง Daviant Art หรือ Furaffinity นั่นก็นับ การรวมกลุ่มดังกล่าวเป็นห้องเรียนสำหรับนักเขียนการ์ตูนก็จริง จากกิจกรรมต่างๆเช่นโชว์ผลงาน กิจกรรมวาดรูปแลกกัน หรือ comic fighting แต่มันก็ยังตอบโจทย์ได้ไม่เต็มที่ก็เพราะ

1. ห้องเรียนมันใหญ่เกินไป เหมาะสำหรับเผยแพร่ผลงานมากกว่าหวังขัดเกลาฝีมือ
2. ผู้คนหลากหลาย ตั้งแต่ผู้ชมผลงานเฉยๆ มือใหม่ มือสมัครเล่น เกรียน เทพ ยันมหาเทพ
3. กิจกรรมไม่สม่ำเสมอ ยกเว้นจะกล้าโพสงานลงPKทุกวัน...โดนหมั่นไส้เอาแน่นอน
4. ไม่ใช่ทุกคนจะจริงจัง บางคนก็วาดรูปเป็นงานอดิเรก บางคนเป้าโตเฉยๆ เป้าหมายไม่ได้ใหญ่โตอะไร

ด้วยข้อจำกัดเหล่านี้ เราจึงบุกยึดหอคอยคาริน (หอเสียดฟ้าที่มีแมวชื่อท่าคารินอาศัยอยู่ในเรื่องดราก้อนบอลน่ะ...) ก่อตั้งห้องชมรมชึ้นมาในนาม "สะเก็ดอิฐ club" (ชื่อชั่วคราว ไว้รวมตัวกันได้จริงๆแล้วค่อยหารือกันต่อ หรือใครชอบคฤหาสน์หยุดเวลาของเอวานเจลีนในเนกิมะมากกว่าเดี๋ยวโหวดกัน อะจึ๋ยๆ)

สะเก็ดอิฐ club คือการรวมกลุ่มกันของคนบ้าฝัน(หรือฝันบ้าๆ) ที่อยากหาเลี้ยงตัวเองได้ด้วยการ์ตูน มานั่งชิวๆวาดรูปด้วยกัน นั่งคุยวางแผนการชีวิต(นักเขียนการ์ตูน)ด้วยกัน บอกเล่าแชร์ความคิด ความรู้และประสพการณ์กัน ณ ความสูงสองหมื่นฟุตเหนือระดับน้ำทะเลบนหอคอยคาริน สมาชิกจะปีนหอคอยมาพบกันทุกสัปดาห์เพื่อร่วมกิจกรรมที่เรียกว่า 3 ช . !!!

3 ช . คืออะไร? คือผู้ชาย3คนงั้นหรือ!? หรือว่างวงช้างฟาดกัน3งวง!? O_o !!! คำตอบรออยู่บรรทัดต่อไปแล้ว

ช.ตัวที่1 คือ โชว์ -- สมาชิกในกลุ่มจะสแกนสมุดสเก็ตช์ของตนมาโชว์ให้คนในกลุ่มได้ดูกัน ทุกคนรู้ดีว่าสมุดสเก็ตช์มีความสำคัญแค่ไหนสำหรับนักเขียนการ์ตูน โดยสมุดสเก็ตช์จะเปิดกว้างให้วาดอะไรเขียนอะไรก็ได้ตามแต่คอนเซปต์ของแต่ละคน หรือไม่สมาชิกก็นึกแผลงๆตั้งหัวข้อการ์สเก็ตช์ประจำสัปดาห์ขึ้นมา เช่น งานสเก็ตช์บันทึกการเคลื่อนไหวของขนรักแร้เมื่อยกต้นแขนขึ้นดูดไอติม และอื่นๆเป็นต้น สำหรับบางคนที่ต้องปิดตายตัวเองอยู่ในห้องปั่นโปรเจคส์หรือเขียนการ์ตูนเล่ม ก็อาจนำ Process (ขั้นตอนการทำงาน) มาโชว์ได้ หรือจะโชว์อะไรก็แล้วแต่เหอะ แต่ขอยืนพื้นเป็นสมุดสเก็ตช์ละกันนะ (เข้าใจยังถึงที่มาของชื่อกลุ่ม :D)

ช.ตัวที่2 คือ แฉ -- สมาชิกเช้าทรงซ้อเจ็ด ทำการแฉการเคลื่อนไหว รายงานความคืบหน้าของตัวเองในถนนสายนักเขียนการ์ตูน เช่นสัปดาห์นี้เราบรรลุแล้วกับการวาดกล้ามเนื้อตรงขาอ่อนจากการฝึกวาดก่อนนอนทุกวัน สัปดาห์นี้เราเริ่มโปรเจคการ์ตูนสั้น สัปดาห์นี้ลงหมึกโด สัปดาห์นี้นั่งนอนวาดก้อกแก้กๆไปวันๆ(อันนี้ควรพิจารณาตัวเองด่วน) สัปดาห์นี้ตัวเองเริ่มนึกภาพในหัวได้ชัดเจนขึ้นจากการถูกเก้าอี้ฟาดหัว สัปดาห์นี้ถูกปากกาคอแร้งจิก เลยกลายพันธุ์เป็นมังงะแมน วาดการ์ตูนเทพได้ในพริบตา เป็นต้น

ช.ตัวที่3 คือ แชร์ -- สมาชิกทุกคนอยากเป็นมืออาชีพ ก็คงเป็นเรื่องธรรมดาที่กระหายความรู้ เทคนิค แรงบันดาลใจ ประสพการณ์ต่างๆที่เป็นประโยชน์ต่อการวาดกันอยู่แล้วจริงไหม? เพราะงั้นทุกสัปดาห์ เรามาเป็นครูกันด้วยการถ่ายทอดสิ่งที่ได้เรียนรู้แต่ละสัปดาห์ให้สมาชิกได้ฟังกัน

ด้วยพันธสัญญาที่ทุกคนในกลุ่มมี ทุกสัปดาห์ แต่ละคนจะทำการโพส 3ช. และทุกคนจะมาคอมเมนท์และเปลี่ยนทัศนะกัน

สะเก็ดอิฐ club ไม่ใช่ห้องเรียน อย่างไรก็ตามพวกเรามีความมุ่งมั่นที่จะทำฝันให้เป็นจริง พวกเราจึง จริงจัง แต่ไม่เคร่งเครียด เพราะจะวาดการ์ตูนได้ก็ต้องสนุกกับการวาด แต่พวกเรารู้ดีว่า เราจะไม่เอาความอิสระมาทำร้ายเรา ให้เราขี้เกียจ เหยาะแหยะ การโพส 3ช. ได้ทุกสัปดาห์จึงเป็นเครื่องยืนยืนในการมีวินัยในตนเองของสมาชิกแต่ละคน

จุดเด่นของสะเก็ดอิฐ club คือ

1. เป็นห้องเรียน(?)เล็กๆ ชิวๆ *ปิดตาย ไม่เปิดเผย* มีแต่สมาชิกกลุ่มที่เข้ามาได้เท่านั้น เพราะงี้จึงเป็นกันเอง และส่วนตัวมากๆ จะโพสอะไรมาไม่ต้องกลัวเรตติ้งตกหรืออะไรทั้งสิ้น
2. สมาชิกที่รับผ่านการเลือกแล้ว ในกลุ่มฝีมือใกล้เคียงกัน และไม่มีเกรียน
3. กิจกรรมต่อเนื่อง และตอบโจทย์สมาชิกได้จริงๆ
4. ทุกคนในกลุ่มเป็น "ของจริง" มีความฝัน มีความมุ่งมั่น

การรับสมาชิก รับกันเอง คัดกันเอง O Ao !!!

โงกุนไม่ได้เก่งขึ้นด้วยยาวิเศษบนหอคอยคาริน แต่เพราะเหน็ดเหนื่อยจากการปีนหอคอย และไล่จับท่านคารินฉันใด เราเหล่านักเขียนการ์ตูนก็ไม่มีทางลัดนอกจากขัดเกลาฝีมือฉันนั้น : D