[นิว]โชว์ แชร์ 006

ช่วงนี้วุ่นวายดีจริงๆ แปะอันแรกงานตอนเรียนอาทิตย์ที่แล้วที่ลืมเอาสแกนเนอร์ไป เป็น symbol

แชร์ 1 ลักษณะของซิมโบลหรือสัญลักษณ์นั้น คือ ภาษาภาพ ความเป็นสากล เข้าใจง่าย สื่อความหมายชัดเจน ไม่เป็น3Dแต่เป็นกราฟฟิก คือ ภาพแบนๆสีหรือน้ำหนักก็ไม่ควรจะมากเกินความจำเป็น ประมาณ2-3สีก็พอ เรื่องของเส้นก็ไม่ควรจะเยอะเกินไปเ่ช่นกัน อย่างรูปทะเลใช้แค่เส้นเดียวลากให้เกิดรูป(ไม่รวมกรอบ) กสื่อได้แ้ล้วว่ามันคือทะเล

มีที่จำไว้ด้วยเรื่องซิมโบลกับโลโก้


เรืองต่อมาโปรเตอร์ เรื่องนี้พี่เขาไม่ได้สอนแต่เคยทำมาแล้ว(เขาามว่าเคยทำไม บอกเคยเลยไม่ได้บอกอะไรมาก)

แชร์ 2 โปรเตอร์ ใช้ในเรื่องโฆษณาโปรโมสินค้าต่างๆ โปรโมตเรื่องใดเรื่องหนึ่ง รใช้เรื่องจัดองค์ประกอบศิลป์ให้ดูน่าสนใจ ได้โจทย์ขายบาร์บิคิวกับไอศครีม หลักๆองค์ประกอบของโปรเตอร์จะเป็นรูปภาพเกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ เรื่องที่จะเสนอ และมีข้อความเล็กน้อยเพื่อบอกถึงเรื่องนั้นๆ



อีกอันวาดเล่นเพราะเห็นว่าไม่ได้วาดเรื่องหน้ามานานเพี้ยนๆไปเยอะเลย- -

แชร์ 3 สัดส่วนหน้าคนแบงหลักๆได้สามส่วนครึ่งคือตั้งแต่ค้างถึงปลายมูกนับเป็นหนึ่งส่วน จากปลายจมูกถึงคิ้งนับเป็นส่วนที่สอง จากหัวคิ้วถึงโค่นผมเป็นสวนที่สาม และอีกครึ่งคือโค้่นผมถึงความฟูของผม(ไม่รู้จะพุดแบบไหนเหอๆ)


อีกอันวาดเล่นไร้สาระสุดๆ อยากเล่่นkillzone ;w; แต่ไม่มีPS3 TT กลิ้งๆไปล่ะ ตอนนี้ก็ไ่ม่รู้จะวาดอะไรดี

เรื่องเปิดบล๊อคเปิดได้เลยก็okแหละแค่คงไม่เาเรทลงฮาๆไม่มีปัญหา

มีแชร์ด้วยนะแหละโทษทีครับตอนนี้วุ่นวายๆไหนเรื่องสอบแต่อาทิตย์นี้เรียนปกติแล้ว

[มู่] ช่วงเนี้ย27เมษา

โชว์


* นั่งวาดรูปมากขึ้น นั่งวาดโดจินด้วยเหมือนงานคืบหน้าขึ้น เหลือแต่แต่งบล๊อคนี่แหละยังเป็น0อยู่
มาupช้าเพราะเล่นBBมา เหนื่อยเหงื่อแตกแต่ก็สนุกดี

นโยบายเปิดบล๊อคน่ะokได้ครับผม 'w'/

* รูปรีโอรีโอโอ้ กับ โอริโอริโอ้ สิงโตขี้ลืมกับแกะความจำดีแต่ไม่เอาถ่านตัวละครคู่หูของกัลเขา = =+








* เสียดายแมงมุมกับเหาขนาดมันต่างกันเกินไปเนอะ(?) แต่แฮ๊กแมงมุมไปทำนู่ทำนี่ได้นี่นา...
พอล่ะเดี๋ยวจะไปกันใหญ่ = =

เพ้อ~

[กัล] 006

โมเมนตั้มลด สะเืทือนอารมณ์ อ่อนแอลงมาก
งานที่ตั้งใจจะทำ ไม่ได้ทำ

สิ่งที่แปลกใหม่ก็คือลองสเก็ตช์รูปด้วยพู่กัน
รูปซ้าย วาด portrait
รูปบน สเก็ตช์ที่โรงพยาบาล

สุดท้าย ช่วยอ่านประกาศใหม่บนหัวบล็อกกันด้วยนะครับ
เรื่องหารือปรับปรุงนโยบายกลุ่ม

[นิว]โชว์ 005

ลืมเอาเครื่องแสกนกลับมาหอด้วย...เลยแปะรูปที่ยังไม่เสร็จ เรทนู้ดหญิง1รูป -///- คนประเดิมเรทซินะ/gg

ตอนนี้ช่วงสอบครับบบบ นั่งอ่านหนังสือเล่นเกมเรื่อยเปื่อยบ้างเหอๆ ตอนนี้ต้องทำงานรีทัชด้วยเหอๆ

[มู่]วันนี้

(โชว์)

*รูปจับหมุนๆ

(แฉ)
สัปดาห์นี้กลับมาวาดรูปได้บ้างแล้วล่ะ ขอบคุณหลายๆคนเน้อ'w'/
รูปที่นั่งวาดนั่นก็จับท่าโพสซักท่าๆนึงแล้วเอามาจิตนาการจับมันหมุนๆซัก2-3มุม
ไม่ได้แก่นสารอะไรเท่าไหร่แต่ทำให้เราได้วาดรูปบางท่าที่เราไม่เคยวาด ซึ่งต้อง
จดๆจ้องๆกับมันอยู่นานเหมือนกัน บางมุมก็นึกกล้ามเนื้อไม่ออกด้วยอย่างใต้แขน
หว่างขา ซึ่งไม่มีหนังสืออนาโตมี่ที่เคยผ่านตาสอนให้ด้วย(ก็สนใจหลักอนาโตมี่
อยากวาดได้สมจริงด้วยนี่นา) วาดเปอร์บ้าง ไม่ได้ออกแบบมาสคอตเพิ่มเลย
สัปดาห์นี้วาดน้อยมากน่าตีตัวเองจริงๆ
ซักอยากเขียนบทความในนี้ให้สวยๆแล้วมั่งสิ เหอๆ

งานที่ต้องทำ

1. โดจิน
2. รูป12ราศี

[กัล] สาม ช. 005

โชว์

Caricature และ Character Design คู่หู สิงโตดำ & แกะดำ ชื่อ Oreoreo (โอริโอริโอ้) กับ Reoo (ริโอโอ้)
คนนึงความจำสั้น แต่เรียนรู้เร็วขั้นเทพ อีกคนเป็นโจรกระจอกความจำดี อยากเข้ากลุ่มมาเฟีย :D


แฉ

อริยทรัพย์ชิ้นที่1 เสร็จสมบูรณ์ :D ที่นี่
ตอนแรกว่าจะวาดเซอๆ เผลอไปอ่านคอมิคลงสีสวยๆ ก็อยากจะทำบ้าง บังเอิญไม่มีฝีมือพอจะให้ ความเซอ กับความสวยอยู่ด้วยกันได้ด้วยสิ แหะๆ งานนี้ก็เลยยอมทุย (ทุ่มเทระดับน้องๆ แก๊กกังฟูแพนด้า) แต่ก็คงคุ้ม คิดว่าตัวเองทำได้ดีระดับยัดใส่ Port

รูปข้างๆ พล้อตของอริยทรัพย์ชิ้นที่2 เรื่องทุยๆ แต่จะไม่ลงแรงแบบทุยๆอีกแล้ว เหนื่อย v__v" คราวนี้ตั้งใจจะเล่น Style ซะหน่อย

หนังสือที่อ่านอยู่ตอนนี้คือ On Writing ของ Stephen King นักเขียนสยองขวัญ เบสเซลเลอร์ เป็นชีวประวัติ(จัดจ้าน)กับแนะนำการเขียนหนังสือ(ปากจัด) อ่าน(โคตร) สนุก สตีเฟ่น เล่านิยายชีวิตบัดซบของตัวเองได้ตลกซึ้งเมาัมัน พาร์ืทสอนการเขียนก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง กับทุกคนที่ทำงานสร้างสรรค์ เพราะลุงเขาแบไต๋ออกมาหมดว่่ากิน นอน ขี้ (...จริงๆ) อ่าน เขียน คิด ซดเบียร์ เอ้อ....ทำงานอย่างไร



แชร์

เขียนทุกวัน ไม่เท่ากับ เขียนทั้งวัน

เคยมีวันนึงว่างขนาดนั่งวาดได้ทั้งวัน ก็ได้รู้จักขีดจำกัดการทำงานของตัวเอง และเมื่อมองให้ลึกจนมิดด้ามก็พบสัจธรรมว่า

การวาดรูป(เขียนหนังสือ a.k.a. งานสร้างสรรคฺ์) ก็เหมือนปืนใหญ่
ลูกดินปืน(Input) ก็คือ แดนสนธยา ชาวเมืองลับแลที่ตั้งรกรากในหัวเรา หน้าที่ของนักเขียนคือ พาชาวเมืองลับแลในโลกภายใน ออกมาเพ่นพ่านอวดผู้อ่านบนโลกภายนอกผ่านผลงานของเรา(Output)

กระสุนดินปืน จะยิงออกไปข้างนอกได้ ก็ต้องจุด"ไฟ" ตู้มมมม!!! ให้ลูกดินปืนบินไปโฉบหัวผู้อ่าน และทุกคนก็จะรู้ว่า มีอยู่สองสามอย่างรบกวนการยิงกระสูนปืนของเราคือ ดินปืนหมด ลำกล้องติดขัด และ หมดไฟ

ปัญหาข้อแรกไม่อยากนับว่าเป็นปัญหาเลย ปัญญาอ่อนมากกว่า ดินปืนหมด ก็ไปหาใหม่ (และจริงๆไม่มีทางหรอก มีด้วยเหรอใครที่ไม่มีเรื่องในหัวเลย) ปัญหาเขม่าติดลำกล้อง ก็คืออุปสรรคในการวาด(เขียน) ก็เรียนรู้ ขัดเกลากันไป เดี๋ยวก็ใช้ได้

ปัญหาสุดท้าย "ไฟดับ"... ทำไงดี ?

สารภาพว่า นึกไม่ออกเหมือนกันว่า อะัไรคือ "ไฟ" ? เราเรียกมันอีกชื่อว่า "ความเสี้ยน" รู้อย่างเดียวว่ามันกระตุ้นให้เราอยากวาด อยากเขียน ที่มาที่ไปอะไรนอกจากนี้ไม่รู้ ภายในวันนึง เรามีความเสี้ยนในระดับหนึ่ง เมื่อผ่านวัน หรือผ่านการทำงานไปเรื่อยๆ มันก็ค่อยๆมอดไปของมันเอง จะหาทางตุนมัน เหมือนร้อคแมนเก็บถัง E ไว้ 8 ถัง หรือ เก็บหัวใจเพิ่มหลอดเลือด ก็ไม่รู้โนฮาว

รู้อย่างนึง เหมือนเวลาหม้อแปลงหน้าบ้านระเบิด "ไฟดับ"ทั้งซอย

ก็นอนซะสิ

ตื่นมา "ไฟ"ก็มาแล้ว

เขียนทุกวัน ไม่เท่ากับ เขียนทั้งวัน ก็ด้วยประการฉะนี้

[ชวนชม] อาหารเสริมใจ : วินทร์ เลียววาริณ

ชื่อผลิตภัณฑ์ : หนอนวินทร์

ประเภท : อาหารเสริมกำลังใจ

สรรพคุณ : เยียวยาอาการห่อเหี่ยว ท้อแท้ หมดเรี่ยวหมดแรง เสริมสร้างแรงบันดาลใจ ความสดใหม่ อุดมการณ์ ความคิดเชิงบวก คุณธรรม (เชยไปไหม?) กระทั่ง ความรักต่อเพื่อนร่วมโลก และโลกใบกลมๆนี้

สรรพคุณอวดอ้าง : พิมพ์ด้วยนิ้วมือและมันสมองของนักเขียนรางวัลดับเบิ้ลซีไรต์ผู้ย่ำเดินบนถนนศิลปะมาเกือบทั้งชีวิต


สูตรแนะนำ : ปากที่เสกศิลป์ การรอคอยของ ลี อัง ไกลกว่าที่ตามองเห็น * โลกที่ไร้สิ่งกีดขวาง

ฮีอา ลี กับนิ้วทั้งสี่ ความฝันที่เก็บไว้ในลิ้นชัก ไม่มีวันยอมแพ้ ผู้ไม่เคยยอมแพ้ต่อชะตากรรม

บทเรียนที่โรงเรียนไม่ได้สอน ปีกหัก สิ่งที่เรามีเหลืออยู่ ผู้หญิงผมขาวที่นั่งแถวหน้าสุดในห้องเรียน

ล้มแล้วลุกขึ้นมาโลดแล่นต่อไป การมีชีวิตอยู่อย่างมีชีวิต ความฝันโง่ๆ คนที่ไม่มีวันแก่

[zcat+anon-d]3.ช / ครั้งที่ 2 + 3

โชว์

งานแรกนี้เสร็จตั้งแต่วันที่ 2 เมษา แล้วหละครับแต่หาจังหวะลงดีๆไม่ค่อยได้ ติดธุระ
และหาจังหวะลงไม่ได้ซะที
แต่เอาไปแปะที่ ดันเจี้ยน กับ itemstudio แล้วครับ ซัดด้วยเมาส์หนูครับ เน้นไปทางเรื่องสีกับสัดส่วนมากขึ้นกว่างานก่อน











แฉ

อาทิตย์ที่ 6 เมษายน

เป็นภาพ quicksketch ที่คิดออกตอนกำลังคิดงานคอมมิกได้ เจตนาเป็นเรื่องสั้นที่มีเรื่องต่อกันไปเรื่่อยๆครับตอนนี้พอจะได้คร่าวๆ แล้วหละครับ สัตว์>คน>robot>zombie
เรื่องเกิดจากสิ่งที่คนๆนึงได้กระทำลงไปแต่กระทบไปรอบด้าน
ได้ไอเดียมาจากเรื่อง กรรม เราให้ความหมายของมันเหมือนการเขวี้ยงบอลอัดกำแพง เขวี้ยงเบาๆหนะพอรับได้ แต่ถ้าเขวี้ยงแรงมันก็แรงกลับมาหาเราเป็นเท่าตัวเหมือนกัน
ตอนนี้วางโครงเรื่องได้ตัวนึงละ แต่มีงานเข้าครับ เป็นงานของภาควิชา ได้ไปเขียน พอร์เทรท ที่สนามบินสุวรรณภูมิ
....ตายหละหว่า![คิดในใจ]
ฝีมือก็ไม่ค่อยจะดีเลย กลัวเขียนไปแล้วเขาจะไม่ชอบ อาจารย์บอกไม่ต้องเขียนก็ได้เป็น ล่าม ให้ก็พอ

วันที่ 8 ไปได้เขียนรูปเดียว
ตอน 4 โมง โดนฝรั่งเรียกครับ
มือสั่นเป็นเจ้าเข้า เขียนฝรั่งด้วย มันด่าเราก็ฟังมันออกด้วยสิ
แต่ผลออกมา ฝรั่งชอบครับ [โล่งอกไปที...]

วันต่อๆมาก็ได้เขียนบ้างส่วนมากจะเน้นไปทางคุยมากกว่าครับ

อาทิตย์ที่ 13 เมษายน
หยุดอยู่บ้านแล้ว ได้เม้าส์ปากกามาแล้วด้วย เลยลองมือกันไป ลองใช้ pen tool ใน photoshop ตัดแสงเงารูปที่เคยเอามาลงดูด้วย






แชร์
เทคนิกที่ได้จากการวาดพอร์เทรท
จุดที่ต้องเน้นก็มี
หัวตา หางตา มุมปาก ใต้ปาก ปลายจมูก คาง ขึ้นอยู่กับทิศทางแสงด้วยนะครับ ต้องลงพอดีๆมากไปก็อาจจะทำให้งานเสียไปด้วย
เอาไปประยุกต์เขียนการ์ตูนได้พอสมควรทีเดี่ยว
หลังจากได้คลุกคลีกับ photoshop มาทั้งอาทิตย์รู้สึกว่า......
ชอบ painter มากกว่าครับ - w -
ฮ่าๆๆ ดีกันคนละแบบครับ สรุป ก็ใช้ได้ทั้งสองโปรแกรมนี่หละ


*แฉเป้าหมาย..สิ่งที่ฉาน~ฝันไว้..........

- กาลครั้งหนึ่งมีเด็กคนนึงเคยฝันว่าเราอยากจะเป็นอนิเมเตอร์/นักเขียนคอนเสปอาร์ต ภาพประกอบเกมส์ หรืออะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับการ์ตูน
[อยากเป็นโดยทั้งๆที่ไม่รู้ว่าเขาทำอะไรกันบ้างรู้แค่ว่าเขาทำ การ์ตูนกันนั่นหละ...]

แต่ก็เกิดทางเลือกขึ้นมา

เราจะเรียนอะไรดี?

อนิเมตรงๆ เงินก็ไม่ถึง
กราฟฟิก ก็ชอบนะแต่ ตังค์ไม่ถึง

แต่ที่ฝันไว้มันอนิเมเตอร์กับคอนเสปอาร์ตนะ !
ท้อไปชั่วขณะเลยตัดสินใจ
"เอาวะ ! กูเอาพื้นฐานศิลป์ให้ได้ก่อนละกัน" [ปัจจุบันเรียน คณะสถาปัตย์ ภาควิจิตรศิลป์]
ในเมื่อไม่มีทางเลือกมากนัก แค่เริ่มก็ไม่ตรงสายแล้ว
จึงสัญญากับตัวเองไว้ว่าจะไม่ยอมแพ้และจะดิ้นรนให้ถึงที่สุด
หวังไว้ลึกๆว่าเราจะประยุต์สิ่งที่ได้เรียนไปเข้ามารวมกับสิ่งที่ฝันไว้ให้ได้
เราคิดว่าทุกอย่างมันอยู่ที่ใจนะ ถ้าคิดว่ามันมีทางไปมันก็ต้องมี ถึงมันจะเหมือนคนหัวดื้อก็เถอะ
แต่เราเชื่ออย่างงั้น สู้ได้ก็จะสู้ต่อไป

*ตอนนี้ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าจะเป็น อนิเมเตอร์ หรือ นักวาดคอนเสปอาร์ต ควรจะต้องรู้อะไรบ้าง ?
เหอๆ ใครรู้ช่วยบอกทีครับ จะได้ปรับตัว ปรับทิศได้ 555

[มู่] ช่วงที่ผ่านมา

งานในตอนนี้ไม่มีโชว์เพราะเป็นงานจ้างเก่า+งานเรท....
ดงภาพร่างก่อนใส่เสื้อตัดเส้น




งาน12ราศีกับเครื่องครัว~ เดี๋ยวหมาก็เสร็จแล้ว

*แฉ
ช่วงนี้ไม่มีกะจิตกะใจทำงานเลยสารภาพ เที่ยวก็ไม่อยาก ได้แต่นอนอย่างเดียว
เช้านอน บ่ายนอน กลางคืนนอน ง่วงมาก หยุดกินยาก็หงุดหงิดเซ็งกะตาย
เข้ามาระบายละมั้งคราวนี้
ไม่ได้แชร์อีกแล้วคราวนี้ คงต้องศึกษาอะไรเพิ่มเติมซักหน่อย

[นิว]Show Only 02[04 ครบเดือน]

พึ่งจะได้หยุดพักช่วงสงการนต์ ไดนั่งวาดรูปบ้างอยู่บ้านเหอๆ

งานในห้อง อินทีเลีย3รูป ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่น ห้องนอน เหอๆ

แล้วอนาโตมี่นิดหน่อยเพราะวาดแต่ห้องกับแลนสเคปมานาน

บุยหมดแล้ว

[กัล] สามชอ 004 (ครบ1เดือนแล้ว!!)

โชว์


Caricature คนในทีวี และจินตนาการ


สมุดสเก็ตช์เล่มใหม่ เพนกวิน !!! และ Comic Thumbnail Sketch

แฉ

1. เปลี่ยนบล้อกให้เป็นเว็บ สำเร็จ!!! ด้วยการทำนาวิเกชั่นบนหัวบล้อก
2. เขียนการ์ตูนสั้นเสร็จ1เรื่อง (ม้อบ)ได้ไอเดียทำชุดการ์ตูนสั้น ชื่อโปรเจค "อริยทรัพย์" Thumbnail Sketch ตอนแรกเสร็จแล้ว กำลังวาดจริงอยู่ครับ
3. สังเกตว่าตัวเองอ่านหนังสือ(เครียดๆ) เป็นตั้งๆ ไม่ค่อยได้อ่านการ์ตูนเลย v__v"

แชร์

HANDBOOK

เอากระดาษ A4 เหลือใช้จากที่ทำงานมาเย็บหน้ากลางเป็นพ้อคเก็ตบุ้ค พกพาสะดวก เปิดทีวี ปิดเสียง ดูผู้คนเคลื่อนไหว สังเกตๆๆๆๆ วาดๆๆๆๆ ไม่กลัวห่วย เพราะเป็นกระดาษเหลือใช้ :)



เคยอ่านหนังสือวาดรูปฝรั่งเล่มนึง คนเขียนเป็นอาจารย์สอนศิลปะ เขาให้การบ้านลูกศิษย์ที่อยากวาดรูปเก่งอย่างนี้
1. เตรียมกระดาษ ปากกาไว้
2. มองที่มือตัวเอง
3. วาดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
4. สัญญากับพระเจ้าว่า จะวาดมืือทุกวัน

ก็ไม่หนักหนาอะไร เหมือนแคะขี้มูกทุกวัน :D

[ชวนชม] Sketch Club

Sketch Club

"After lunch, Sketch Club identifies a person of interest, usually for their unique or distinct characteristics. The subject is briefly studied without drawing. Once back from lunch and back at the drawing board, the subject is drawn from memory."

ขออนุญาตแปล " 'สเก็ตช์คลับ คือกลุ่มศิลปินที่ใช้เวลาหลังกินข้าวกลางวันนั่งมอง สำรวจผู้คนที่น่าสนใจ เน้นที่ความโดดเด่นและบุคลิกที่ไม่เหมือนใคร โจทย์คือการสังเกตด้วยการมองสั้นๆโดยไม่วาดอะไรทั้งนั้น เมื่อกลับจากการทานข้าวและอยู่ที่หน้ากระดานวาดรูปแล้ว จึงค่อยถ่ายทอดสิ่งที่สังเกตออกมาจากความทรงจำลงกระดาษ"

Steven Silver คือตัวตั้่งตัวตี สมาชิกแต่ละคนก็ มืออาชีพ ทำงานในสตูดิโอชื่อดังทั้งนั้น เราฝันว่าสักวันกลุ่มสะเก็ดอิฐของเราจะเฉิดฉายแบบนี้บ้าง :D

แปะล่าช้า

Show!
ลองวาดเคโมะตัวเดียวกันตั้งแต่เ็ด็กไปถึงผู้ใหญ่ และมีรูปที่ัรับปากว่าจะทำให้อีก1รูป
ร่างๆตัดเส้นรอลงสี(เขายังไม่ได้กำหนดสีตัวละคร)

แฉ
โดนว่างานที่ค้างๆแล้วไม่ยอมทำให้เสร็จ สัปดาห์นี้ค่อนข้างเฟล แต่ก็ต้องทนมัน
ป่วย ต้องไปหาหมออีกทีวันอังคาร วันนี้ลองชื้อสีโคปิกตั้งใจทำงานในสมุดสเก๊ตให้สวยมากขึ้น
ไม่มีแชร์จ๊ะ ปวดหัว ปวดใจ

[นิว]Show Only

โชว์โอรี่



รูปแรกวาดไม่สมบูรณ์ วันนี้ไม่พูดไรมากครับเพราะงานเพียบ(หาเรื่องใส่ตัวมากเหอๆ)
บุย

[กัล] สามชอ 003

โชว์

Caricature คนจากความทรงจำ ดินสอ

แฉ

1. สมุดสเก็ตช์หมดไปอีกเล่มแล้ว O__O !!! เล่มนี้เริ่มวาดเมื่อกลับมาทำงานที่เดิมอีกที สิริรวมเป็นเวลา4เดือน ใช้คุ้มดี เพราะปกเปิกหลุดกระจาย...ก่อนจบเล่มโดนป้าเอ๋อทำน้ำหกใส่หนึ่งที เครียดมากมาย

2. เขียนการ์ตูนช่อง3ตอนใน exteen (อีกตอนตุนไว้อยู่) ตอนปล่อยปลานั่น เขียนขณะฟังเทศน์!! ไอเดียก็ได้ตอนนั่งสมาธิทั้งนั้น :P

3. เปิดgalleryใหม่ที่ DA โพสงานรวมกังฟูแพนด้าบอร์ดพี่อั้น เขียนมาแล้ว7ตอน เหลืออีก3ตอน

4. ถลุงเงินเดือน ณ สัปดาห์หนังสือ และ คิโนะคุนิยะ หมดไปสองพันกว่าบาท... ตุนหนังสือไปอ่านที่ญี่ปุ่น อาหารสมองทั้งนั้น

5. ถอย Calvin and Hobbes มา ชอบคุณ Bill Watterson ซื้อมา appreciate และก็ศึกษาการเขียน Comic Strip ครับ :D

แชร์

สัปดาห์นี้เรียนรู้อะไรมาหลายเรื่องจากหนังสือหลายๆเล่ม ขอเลือกความคิดรวบยอดสักอันมาคุยตรงนี้นะ

โลกส่วนตัว

เพื่อนๆมีโลกส่วนตัวกันไหม เราว่าใครๆก็มีอยู่แล้วล่ะ แต่เราเพิ่งตระหนักถึงความสำคัญของมันไม่นานนี้เอง

โลกส่วนตัว - เป็นเหมือนฐานทัพลับของเรา มีแต่เราเท่านั้นที่เห็นมันเมื่อเราหลับตา หรือจนกว่าเราจะเขียนการ์ตูน นิยาย หรือบทประพันธ์เสร็จแล้วคนอื่นมาอ่าน

ตกแต่งมันยังไง? ฝันกลางวันมากๆ ฟุ้งซ่านมากๆ เล่นมากๆ

แต่จะแต่งมันให้วิจิตรได้ยังไง? ก็ต้อง inputมากๆ อ่าน ดู สังเกต จด สเก็ตช์ ตั้งคำถาม ทดลอง ลงมือทำ มากๆ และต้อง "เลือก" input สิ่งที่เราชอบ เราชื่นชม เป็นรสนิยมส่วนตัว เหมือนเลือกเฟอร์นิเจอร์มาตกแต่งบ้านนั่นแหละ

ทำยังไงถ้าหลับตาแล้วมองโลกส่วนตัวไม่ค่อยชัด? - ฝึกมองให้ชัดสิ

สุดท้าย อย่างที่บอก โลกส่วนตัวมีแต่เราที่มองเห็น เพราะอย่างนั้น"คิดอย่างเดียวมันไม่พอ ต้องทำด้วย" เพื่อให้ โลกส่วนตัว ก้าวออกมาจากความฝันเป็น"ผลงานส่วนตัว" :D

ขอให้สนุกกับการสเก็ตช์ทุกคนเลยนะครับ

[ชวนชม] Miror's Edge / ไปวิ่งกัน !

สะดุดตาตั้งแต่ยังไม่ได้เล่นเลย ตอนนั้นเห็นแค่ภาพตัวอย่างกับวีดีโอจากงาน E3
โอ อะไรมันจะโดนขนาดนั้น แล้วก็บังคับให้เพื่อนรักมันโหลดมาเล่นจนได้ 555 ก็เสปกที่บ้านมันไม่ไหวนี่นะ
เกมก็ออกมาช่วง มกราคม หรือ กุมภาพันธ์ นี่หละครับ เป็นแนว FPS เนื้อเรื่องคร่าวๆก็คือ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับอนาคตข้างหน้านี้ รัฐบาลปิดกั้นอิสระที่จะรับรู้ของประชาชนทุกอย่าง ผลตอบแทนที่ได้ก็คือ บ้านเมืองสะอาด สงบเรียบร้อย แต่ต้องแลกด้วยอิสระ ใครที่มีความเห็นที่ต่างออกไปก็จะถูกกำจัดไป ในเมื่อการสื่อสารทุกอย่างถูกจับตามอง เหลือหนทางเดียวคือ Messenger เราจะรับบทเป็น faith ผู้ส่งข้อความให้กลุ่มต่อต้านรัฐบาล จะให้เดินทางแบบธรรมดาก็คงจะโดนตำรวจเก็บ ทางเลือกที่เหลือก็คือ กระโดดไปบนยอดตึกระฟ้า
วิ่งไปทั่วทั้งเมืองอย่างอิสระเสรี เพลงประกอบก็เพราะ Still Alive - Lisa Miskovsky ลองหาดู MV ได้จาก youtube หรืออยากได้ไฟล์ก็จะส่งให้ทางเมล์นะครับ เพลงดีครับฟังแล้วมีกำลังใจ

ทำไมถึงชวนชมหละ?
นอกจากเกมตัวจะล้ำแล้ว จะกินเสปกเครื่องพอสมควรแล้ว ใช่ครับ งานศิลป์ก็ใช่ย่อย
ที่ผมหลงไหลเกมนี้มาก[ที่บ้านเล่นไม่ได้ก็ไปเล่นหอเพื่อน จนจบ 555]
บรรยากาศในเกมบ้านเมืองและโทนสีขาวของตึกที่เรียบง่ายตัดกับจุดหมายที่เป็นสีแดง สีน้ำเงิน สีเขียว แบบจัดจ้าน เป็นงานการฟฟิกที่โดดเด่นมาก ผมชอบตรงความเรียบง่ายนี่หละ
ในตัวเกมยังมี concept art ให้ชมด้วย ได้เห็นการออกแบบตัวละครและรายละเอียดของตัวละคร
จะมีซูมให้ดูในรายละเอียดภาพ ผ้าเป็นผ้าจริงๆครับ การออกแบบฉากที่มีโทนสีไม่กี่สีแต่ก็แสดงออกมาได้ดีมาก การลงสีของเขาเท่าที่เราสังเกตดู เขาจะเก็บรายละเอียดบนหน้า มือ ไม่ถึงกับเก็บกิ๊กทั่วตัว บางส่วนอย่างขากางเกงยังเห็นเป็นฝีแปรงอย่างชัดเจนอยู่เลย ดูไม่เนี๊ยบแต่สมบูรณ์ ลองซูมเข้าไปให้เห็นๆกันเลย




















งานที่เป็น landscape ก็เช่นกัน

ภาพพวกนี้รู้สึกจะเพ้นท์นะ - -

นั่งดูแล้วแบบ...โห
ท่องไว้ในใจ สักวัน เราจะทำได้
เดี๋ยว 3ช อันต่อไปจะบอกว่าเป้าหมายของเราคืออะไรนะ

ภาพจาก on-mirors-edge.com