Caricature และ Character Design คู่หู สิงโตดำ & แกะดำ ชื่อ Oreoreo (โอริโอริโอ้) กับ Reoo (ริโอโอ้)
คนนึงความจำสั้น แต่เรียนรู้เร็วขั้นเทพ อีกคนเป็นโจรกระจอกความจำดี อยากเข้ากลุ่มมาเฟีย :D
แฉอริยทรัพย์ชิ้นที่1 เสร็จสมบูรณ์ :D ที่นี่
ตอนแรกว่าจะวาดเซอๆ เผลอไปอ่านคอมิคลงสีสวยๆ ก็อยากจะทำบ้าง บังเอิญไม่มีฝีมือพอจะให้ ความเซอ กับความสวยอยู่ด้วยกันได้ด้วยสิ แหะๆ งานนี้ก็เลยยอมทุย (ทุ่มเทระดับน้องๆ แก๊กกังฟูแพนด้า) แต่ก็คงคุ้ม คิดว่าตัวเองทำได้ดีระดับยัดใส่ Port
รูปข้างๆ พล้อตของอริยทรัพย์ชิ้นที่2 เรื่องทุยๆ แต่จะไม่ลงแรงแบบทุยๆอีกแล้ว เหนื่อย v__v" คราวนี้ตั้งใจจะเล่น Style ซะหน่อย
หนังสือที่อ่านอยู่ตอนนี้คือ On Writing ของ Stephen King นักเขียนสยองขวัญ เบสเซลเลอร์ เป็นชีวประวัติ(จัดจ้าน)กับแนะนำการเขียนหนังสือ(ปากจัด) อ่าน(โคตร) สนุก สตีเฟ่น เล่านิยายชีวิตบัดซบของตัวเองได้ตลกซึ้งเมาัมัน พาร์ืทสอนการเขียนก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง กับทุกคนที่ทำงานสร้างสรรค์ เพราะลุงเขาแบไต๋ออกมาหมดว่่ากิน นอน ขี้ (...จริงๆ) อ่าน เขียน คิด ซดเบียร์ เอ้อ....ทำงานอย่างไร
แชร์
เขียนทุกวัน ไม่เท่ากับ เขียนทั้งวัน
เคยมีวันนึงว่างขนาดนั่งวาดได้ทั้งวัน ก็ได้รู้จักขีดจำกัดการทำงานของตัวเอง และเมื่อมองให้ลึกจนมิดด้ามก็พบสัจธรรมว่า
การวาดรูป(เขียนหนังสือ a.k.a. งานสร้างสรรคฺ์) ก็เหมือนปืนใหญ่
ลูกดินปืน(Input) ก็คือ แดนสนธยา ชาวเมืองลับแลที่ตั้งรกรากในหัวเรา หน้าที่ของนักเขียนคือ พาชาวเมืองลับแลในโลกภายใน ออกมาเพ่นพ่านอวดผู้อ่านบนโลกภายนอกผ่านผลงานของเรา(Output)
กระสุนดินปืน จะยิงออกไปข้างนอกได้ ก็ต้องจุด"ไฟ" ตู้มมมม!!! ให้ลูกดินปืนบินไปโฉบหัวผู้อ่าน และทุกคนก็จะรู้ว่า มีอยู่สองสามอย่างรบกวนการยิงกระสูนปืนของเราคือ ดินปืนหมด ลำกล้องติดขัด และ หมดไฟ
ปัญหาข้อแรกไม่อยากนับว่าเป็นปัญหาเลย ปัญญาอ่อนมากกว่า ดินปืนหมด ก็ไปหาใหม่ (และจริงๆไม่มีทางหรอก มีด้วยเหรอใครที่ไม่มีเรื่องในหัวเลย) ปัญหาเขม่าติดลำกล้อง ก็คืออุปสรรคในการวาด(เขียน) ก็เรียนรู้ ขัดเกลากันไป เดี๋ยวก็ใช้ได้
ปัญหาสุดท้าย "ไฟดับ"... ทำไงดี ?
สารภาพว่า นึกไม่ออกเหมือนกันว่า อะัไรคือ "ไฟ" ? เราเรียกมันอีกชื่อว่า "ความเสี้ยน" รู้อย่างเดียวว่ามันกระตุ้นให้เราอยากวาด อยากเขียน ที่มาที่ไปอะไรนอกจากนี้ไม่รู้ ภายในวันนึง เรามีความเสี้ยนในระดับหนึ่ง เมื่อผ่านวัน หรือผ่านการทำงานไปเรื่อยๆ มันก็ค่อยๆมอดไปของมันเอง จะหาทางตุนมัน เหมือนร้อคแมนเก็บถัง E ไว้ 8 ถัง หรือ เก็บหัวใจเพิ่มหลอดเลือด ก็ไม่รู้โนฮาว
รู้อย่างนึง เหมือนเวลาหม้อแปลงหน้าบ้านระเบิด "ไฟดับ"ทั้งซอย
ก็นอนซะสิ
ตื่นมา "ไฟ"ก็มาแล้ว
เขียนทุกวัน ไม่เท่ากับ เขียนทั้งวัน ก็ด้วยประการฉะนี้
สิงโตน่ารัก! ออกแบบตัวละครได้น่าสนใจดีแฮะ
ตอบลบสวัสดีค่ะ
ตอบลบชอบประโยคนี้มาก
"เขียนทุกวัน ไม่เท่ากับเขียนทั้งวัน"